میگی آدم نمیتونه عوض شه ولی خودت میگی عوض شدی
آدمه من عوض نشده و نمیخوام عوضش کنم من ۳-۲ ماه داشتم اشتباهی تو خاکی میرفتم
یه جورایی میشه گفت عوض شده بودم ولی برگشتم به خودم
برگشتم به همون حسامی که یه روز تو بخاطرش . . .
میدونم تو هم عوض نشدی و همونی هستی که یه روز من به خاطرش . . .
تو اشتباهه منو تکرار نکن
اگه تا اینجا اومدی یکم فکر کن به اینکه
از همه ی بدیهای ریز و درشتم ایراد گرفتی و چشم رو بقیه خوبی ها بستی
نمیخوام بگم من آدم خوب انقدر برام گفتی که خودم فکر میکنم همه چیم بد بود
اگه به بیرون اومدنت گیر نمیدادم
خواه نا خواه یا فکر میکردی برام مهم نیستی یا یه منت میشد رو سرت
میدونستم من گیره خودمو میدم تو هم اگه بتونی میای پیشم
فکر میکردم واست شیرینه که میبینی اونقدر دوست دارم بیای پیشم
منت نیست خودم خواستم :
خودت میدونی هرکسی این موقعبت تورو تحمل نمیکنه . عاشقت بودم که صبر کردم
صبرشم سخت بود ولی شیرین
میدونم اصلا کاره درستی نمیکردم که شبا نمیزاشتم زود بخوابی و هیچی نمیتونم بگم جز
ببخشید
بد دهن بودن و از کوره در رفتن و داد بی داد کردن نمیتونه باعث شه یه عشق
به جدایی بکشه
اگه اونا دلیلش باشه پس اصلا عشقی نبوده و چه بهتر که . . .
یه سری عقاید اشتباه و بدبینی های الکی نسبت به همه
که نمیدونم از کجا اومد . چیزی نمیتونم بگم راجبش جز ببخشید
واقعا خودم خجالت میکشم وقتی
فکر میکنم که اون چرت و پرت هارو راجبه مامان و دوستت گفتم
بازم این دلیله جدایی نیست
اینکه گذشته ای که تو دوستش نداشتی رو هی زنده میکردم
هم کاره اشتباهی بود قبول دارم
ولی هدفه من این نبود که بزنم تو سرت
میخواستم دوست داشتنمو بت ثابت کنم
شاید راهشو بلد نبودم
اینا و بقیه مشکلا دلیلایی واسه جدایی نیست
میتونه دلیله خسته شدن و یه استراحت باشه
ولی اینا دوست داشتنو از بین نمیبره
مهمترین دلیل
خاطراتی که تو میگی بدترین خاطراتت شده
واسه من خاطره های قشنگ و دوست داشتنییه
چون از رو هوس نبود نیاز به دلیل اوردن نیست
ولی اگه از رو هوس بود هر دفعه
اونقدر ازت سوال نمیکردم که چه حسی داری
اونقدر سیم جیم نمیکردم
اونقدر نمیترسیدم
و تو هیچ وقت بد نگفتی ازم
ولی اگه یادت نرفته باشه خودت میگفتی : اگه کاری کردیم خودت خواستی
خودت میگفتی که تو هم میل داری
میدونم عجولانه رفتار کردم خیلی عجله کردم و اشتباهه بزرگی بود
ولی باهات پاک بودم
<< عشق حقیقی راهش از هوس جداست >>
دوستیمون بهترین دوستی بود
چون هم تو عشق اول من بودی
هم من عشق اول تو بودم
پس جفتمون حق داریم از رو بی تجربگی اشتباه کنیم
مثل دو نفر که دارن یه عشق رو بزرگ میکنن
سخته ولی از نو شروع کردن هم سخت تره
هم ریسکه هم لذت اولیو نداره
من اشتباه کردم
ولی این جوابه اشتباهه من نبود
اگه میخوای قبول کن که تو هم شریکم بودی
نمیدونم ۲ فروردین که باهم حرف زدیم
چیا بهت گفتم . شاید همون موقع فهمیدی که حالم اصلا خوب نبود
خیلی خیلی خیلی مشروب خوردم بعد بهت زنگیدم
حتی سلام و خدافظیمون هم یادم نمیومد بعد از بهتر شدنم
هیچی از اون ساعت ها یادم نیست که چیا گفتیم
حتی یه کلمه
یه دفعه حالم خیلی بد شد که قطع کردم
وقتی هم بهتر شدم دیدم سرم بهم وصله
حرفایی که اونروز زدم رو قبول ندارم
از اون به بعد تو گفتی حرفامونو زدیم و من هیچی نتونستم بگم
ته دلم فکر میکنم دوباره بهم زنگ میزنه
ولی اینکه زنگ میزنه یا نمیزنه یه جواب بیشتر نداره
( اگه دوستم داشته باشه زنگ میزنه )