کاش دنیا منو از یادش ببره
توی خیابون قدم زدن رو دوست دارم
یادم میاره . . .
دست تو روی کمره من
توی بقله من بود
چون که بهترین حسّت ، حسّ بدن من بود
اگرچه من زود بی حرف و منظور لبم روی لبای نازت همیشه لم بود
مهم نیست
تو که نیستی کم کم داره بدم میاد از روزایی که قبلا رفتن
" آخرین حرفایی که زدی رو هرگز فراموش نمیکنم"
